Üzüm

Yılın en sessiz ama en derin zamanıdır sonbahar. Yazın telaşlı coşkusu yavaşça çekilirken, doğa sanki derin bir nefes alır. Güneşin ışığı artık yakmaz, sadece ısıtır. Rüzgârın sesi hırçın değil, dingindir. Ağaçlar, yeşilin her tonunu altına, kızıla, pas rengine dönüştürür. Ve insan, farkında olmadan kendi iç mevsimine döner. Sonbahar, yalnızca yaprakların...

Elbette bağlar çoktan bozuldu. Pekmezler kaynadı, orcikler asıldı, pestiller yayıldı. Ama imeceli isleri anlatırken sonbahar girişinde olduğunuzu varsayalım. Güz yalnız hüznün mevsimi değil. Dileklerin, umutların, özlemlerin odaklandığı bir mevsim. Anadolu insanının çok işi var sonbaharlarda. Üzümler toplanacak, pekmez kazanları kurulacak, erişteler kesilecek, kuskus çevrilecek, bulgur çekilecek. Dahası mı? Uzaktan uzağa...