Yusuf Pehlivan’ın Değirmeni

Zaman dediğiniz, bendimden akan o coşkun su gibi akıp gidiyor. İnsanlar geliyor, geçiyor, izlerini bana bırakıp toprağa karışıyor. Ben kim miyim? Ben, Terzialan’ın, Kaz Dağları’nın bağrında, dağlardan süzülen suların sesiyle nefes alan o eski su değirmeniyim. Bugün duvarlarım yosun tutmuş, çarklarım susmuş, taşım yorulmuş olabilir; ama hafızam ilk günkü gibi...