Yapay Zekâyla Saptırılan Gerçeklik…

Yaklaşık bir yıldır ara verdiğim köşe yazılarıma ha bugün, ha yarın derken gördüğüm bir fotoğraf karesi sonrasında tekrar yazmaya karar verdim.

Beni bu fotoğraf karesindeki asıl konuya geçmeden önce, siz değerli okurlarım ve takipçilerimle fotoğraf nedir ve fotoğrafın basındaki önemine değinmek istedim..

Fotoğraf bir olayı, bir açılışı, bir töreni, kısacası biz gazetecilerin gittiğimiz haberi siz takipçilerimize ve okurlarımıza aktarırken kullandığımız en önemli objedir aslında. Bundan dolayıdır ki, çoğu önemli açılış ve törenlerde muhabir ve yazarların yanı sıra foto muhabirleri de görev yaparlar.

Hatta yerelden ulusala tüm siyasi liderler ile başkanların da birer fotoğrafçısı vardır veya fotoğrafçı olarak bir çalışanını görevlendirmiştir.

Televizyonlar daha siyah beyaz iken ve ofset tekniği de henüz başlamamışken bile birçok haber ajansı muhabirlerinden fotoğraf ister ve bu fotoğraflar bazen kesilerek, bazen de kaç poz çekilmişse makineden çıkarılıp en yakın ile otobüsler vasıtasıyla gönderilirdi. Bazen de eğer o ildeki devletin resmi haber ajanslarında varsa telefotodan yararlanılırdı.

Bir de gazetecilikte foto altı yazmadan haber yayınlanmaz, fotoğraftaki kişilerin isimleri, görevleri ya da fotoğrafta olan neyse açık açık belirtilirdi.

Ayrıca bir fotoğraftan yola çıkılarak foto-haber dahi yapılır, büyük emekler sonrası hazırlanan haber ve yazılar yayına verilirdi.

Yukarıda belirttiğim negatiften karta fotoğraf basma, film yıkama, gidilen maç veya etkinlikten hemen birkaç kare çekip zamanla yarış artık mazide kaldı kalmasına da, o yaşanılan hengame ile birlikte verilen emekler de unutuldu.

Çok hızlı bir şekilde ilerleyen teknoloji sayesinde artık fotoğraf makinelerine, telefotolara gerek kalmadı. Artık çok küçük yaşlardan beri kullanılmaya başlayan tablet ve cep telefonları ile bırakın fotoğrafları videolar bile anında gazeteler, internet sayfaları, sosyal medya ve televizyonlarda paylaşılır hale geldi.

Şimdilerde çekilen fotoğraflar yapay zekâ sayesinde birkaç komutla fotomontaj da yapılarak istenilen şekle getiriliyor.

Köşe yazıma konu ettiğim bu “Fotoğraf” konusuna geçecek olursak..

Bulunan ilde, ilçede veya beldede hatta köyde, orayı idare eden muhtardan tutun da en üst makama kadar birçok siyasetçi ve bürokrat yanında bulunmasını istemediği kişi veya kişileri sosyal medya hesaplarındaki o “Fotoğraf”larda yayınlarken ya çıkartıyor, ya da sadece kendisinin olduğu “Fotoğraf”ları paylaşıyor.

Gittikleri veya gidecekleri etkinlik ve törenlerde kimlerin davetli olduğunu dahi sorarak katılım sağlamayı tercih etme dönemine geçildiği son günlerde bırakın yan ya “Fotoğraf” vermek istenmemesi, hatta mikrofondan konuşmanın dahi engellenmesi olayları da yaşanırken; bu tür olayların aynı siyasi görüştekiler içinde bile olması çok manidar…

Tabii, bu yaşananlar sadece biz gazetecilerin değil; tüm vatandaşlar tarafından görülürken, yan yana “Fotoğraf” vermekten kaçınanların, zorunlu verdikleri gülümsemelere de artık kimse inanmıyor…

Hepinizin yakından tanıdığı rahmetli Levent Kırca’nın “Olacak O Kadar” programında dillere pelesenk olan sanatçı İlhan Şeşen’in şarkısından “Arada bir zülfü yare dokunduk. Tam yerine rast geldi manzara koyduk” dizesinden de esinlenerek yeniden “Zülfü yare” dokunarak sizlerle bu sütunlarda olmaya devam edeceğim.

“Fotoğraf” konusunda bunca kelam etmişken, ülkemizin ünlü fotoğrafçılarından “Ara Güler”i de rahmet ve minnetle anıyorum.

Kalın sağlıcakla…