
“Büyüyünce hiç bir şey eskisi gibi olmayacak” deselerdi, ergen kafayla bunu anlamlandırabilir miydik? Belki de söylendi, ima edildi, anlatılmaya çalışıldı da biz kavrayamadık…
Şimdi herkes söylüyor, herkese söyleniyor; hiç bir şey eskisi gibi olmayacak…
Birincide; büyüyorsun, nicelikler değişiyor ve zaman doğrusu üzerinde tek gidişli yoldasın… Grafikte dramatik değişim olmadığından “stabil”!
İkincisinde zaman kırılması yaşanıyor. Değişim sadece niceliksel değil, içeriği de dönüştürecek niteliğe sahip…
İlkini nasıl eş zamanlı kavrayamadıysak, henüz içinden geçtiğimiz ‘kırılan zaman’ döngüsünü de anlamlandırabilmiş değiliz.
Farklı düşünce ortamlarını izliyor ve okuyorum. Şunu söyleyebilirim: Hiç birimiz hiç bir şey bilmiyoruz.
Olmakta olan: Yenilen kroşenin sersemletici travmasından ayıkmaya çalışmak. Herkes ringin ortasında ikiseksen yerde. Hakem bile kim vurduya gelmiş, yerde.
Ayağa kalkıldığında sonuç hükmen bir şey de, ne?!