Bilinci Kayan Aydın Manzarası

“Kendini özgür sanan performans öznesi aslında bir köledir”      Byung-Chul Han

Kafalar karışık mı, dağınık mı nasıl tanımlasam bilmiyorum.

“Şaft kayması”, “şakül kayması”, “zıvanadan çıkma” deyimlerini besleyen acayip haller diyeyim!

Entelektüelimizin yaşadığı bilinç hasarı boyutunu beni şaşırtan bir “öznede” görmek üzücü geldi. Onu düşünsel performansıyla özgün ve cesur bir özne bilmiştim.

Son makalesini okuyunca özgünlük de bir yere kadarmış dedim.

Entelektüelimiz 90’lı yıllarda pratikte iflas ettiği savıyla kaleme aldığı, bedelini hapis yatarak ödeme durumunda kaldığı o yasaklı dolayımsız paradigma eleştirisini gömen bir performansta…

Kendine fatura çıkartan “Müsses Nizamın” daha totaliter bir hınçla geri dönmesini istediğinin farkındaysa eyvah! Farkında değilse daha da eyvah!

Yanlış anlaşılma ihtimaline önlem olur diyerek araya ekoloji, devletleştirme gibi yetişegeldiği müktesebata uygun ezber koşullar sıkıştırarak müstakbel “Müesses Nizama” yol gösteriyor…. Söylemdeki “Demokratik” vurgusuysa hiç de masum durmuyor… Söz konusu totaliterliğin tahkimi esnasında yönetimin katı yüzünü perdelemek için demokrasiyi bir meşruiyet aracı olarak kullanmayı öneriyor.

Fikret Başkaya’nın tuhaf evrimi diyeyim, ne diyim!