Güven Bunalımı

Yayınlama: 01.11.2026
A+
A-

Şol gökleri kaldıranın,
Donatarak dolduranın,
Ol deyince olduranın,
Doksan dokuz adıyla

Şu zamanda, 2026’nın Türkiye’sinde, en büyük problem nedir? Neden toplumun bir sonraki günü daha kokuşmuş oluyor? Nereyi kurcalasan bir cerahat ortaya çıkıyor. Bu yaralar neden bu kadar derinleşti?

Her geçen gün bir önceki günü aratıyor. Güvendiğimiz dağlara kar yağmış. En emin bildiğimiz kişiler, en büyük suistimaller içinde yüzüyor. Vicdanlar betonlaşmış, hiçbir şey yumuşatamıyor. Güven bitmiş. Eğer Allah’ımız, “Ancak kâfirler ümitsizliğe düşer” buyurmasa, ümitler tükenecek noktaya gelmiş.

Hani insan Âkif gibi haykırmak istiyor:

Ya Râb, bu uğursuz gecenin yok mu sabâhı?
Mahşerde mi biçârelerin, yoksa felâhı!

Nûr istiyoruz.. Sen bize yangın veriyorsun!
“Yandık !” diyoruz .. Boğmaya kan gönderiyorsun!

İslâm ayak altında sürünsün mü nihâyet?

Câni geziyor dipdiri.. Can vermede mâsûm!
Suç başkasınındır da niçin başkası mahkûm?

İslâm’ı elinden tutacak, kaldıracak yok…
Nâ-hak yere feryâd ediyor: âcize hak yok!

Yetmez mi musâb olduğumuz bunca devâhi
Ağzım kurusun.. Yok musun ey adl-i İlâhi!

Mehmet Âkif, bu manzumeyi 10 Nisan 1913’te kaleme almış. Bugün de dünyanın durumu aynı.  Ama asıl önemli olan, Müslüman’ım diyenlerin Müslüman olmamaları, gerçek mânâda iman etmemeleri.

Düşman, düşmanlığını yapacak; biz ne yapıyoruz?

“Bu mesel ile bulur cümle düvel feyz ü felâh
Hazır ol cenge eğer ister isen sulh ü salâh”
Abdülhak Molla

(Bütün devletler kurtuluş başarısını bu ibretlik sözde bulur. Şayet barış istiyorsan savaşa hazır ol.)

Her türlü savaşa hazır olmalıyız. Hem maddî hem manevî her türlü savaşa…

En önemli, en zorlu savaş ise toplumdaki manevî çöküşle olan savaş. Toplumu nasıl güvenilir hale getireceğiz?

İş dönüp dolaşıp yine insan yetiştirme meselesine geliyor. İnsan yetiştireceğiz. Öğretmen yetiştireceğiz, hak bildiği yolda dimdik yürüyecek. Doktor yetiştireceğiz, sana can katacak. Asker yetiştireceğiz, şehitliğe koşacak. Mühendis yetiştireceğiz, eserlerine 9 büyüklüğünde deprem vız gelecek. Adaletli yöneticiler yetiştireceğiz, milletin hizmetkarı olacak. Öyle bir toplum haline geleceğiz ki herkes birbirine güvenecek.

Bu, nasıl olur? Kendimizden başlayarak olur.

Önce Allah’a güveneceğiz. Allah’a inandığımızı söylüyoruz, ama yeteri kadar güvenmiyoruz. Allah, “Ben rızka kefilim” diyor. Biz, “Çocuk yapmayız, bakmaya gücümüz yetmez” diyoruz.

Peygamberimize güvensek işler yoluna girecek. Efendimize güvenmezsek Kur’an tehlikeye girer, Kur’an tehlikeye girince din elden gider.

Âşık Yunus n’ider dünyayı sensiz
Sen hak peygambersin şeksiz şüphesiz
Sana uymayanlar gider imansız
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Allah’ın en güzel şekilde yarattığı, kendine halife olarak yeryüzünü imar etmekle görevlendirdiği insana güveneceğiz. İnsan da kendisine duyulan güveni boşa çıkarmayacak. Bu da “emin” olmakla olur. Yalan söylememekle olur. Emanete sahip çıkmakla olur. Allah’tan korkmakla olur.

 Doktora gittiğimizde canımızı emanet ediyoruz. “Acaba” olmamalı, hem ilmine hem de şahsına güvenmeliyiz. Alış veriş yaparken aldatılmadığımıza emin olmalıyız. Emanet ederken işimiz en iyi şekilde yapılacak kanaatini taşımalıyız. Yardım yaparken hedefe ulaşacağına inanabilmeliyiz.

Eğer istenilen ölçülerde güvenilir insan yetiştirirsek dünya huzur iklimiyle kaplanır. Öyleyse güven nasıl sağlanır sorusuna cevap vermemiz gerekir.

“Kararını verdiğin zaman da artık Allah’a dayanıp güven. Çünkü Allah, kendisine dayanıp güvenenleri sever”
Âl-i İmrân /159

“Mü’minler ancak Allah’a tevekkül etsinler” İbrahim /11

“Şu dört şey kimde bulunursa o, tam bir münafık olur. Kimde bu niteliklerden biri bulunursa onu terk edinceye kadar kendisinde münafıklıktan bir özellik vardır:
1. Kendisine bir şey emanet edildiğinde hıyanet eder.
2. Konuştuğunda yalan söyler.
3. Söz verdiğinde sözünde durmaz.
4. Husumet ettiğinde haddi aşar”.
Hadis-i Şerif / Buhârî

“Dürüst ve güvenilir tüccar; peygamberler, sıddıklar (dosdoğru kimseler) ve şehitlerle beraberdir”.
Hadis-i Şerif / Tirmizi

“Şüphesiz ki sözde ve işte doğruluk, hayra ve üstün iyiliğe yöneltir”.
Hadis-i Şerif / Buhârî-Müslim

Demek ki güvenin kaynağı Allah korkusu, tek doğrunun Allah kelâmı olduğunu bilmektir. Güvenin kaynağı güzeller güzeli Efendimizin hayatıdır.

Her şeyi göze alarak güvenilir insanlar yetiştirmeliyiz. Huzur ve kurtuluşun yolu budur.

 

 

Yazarın Son Yazıları