Yeni Dünya Ama…

Yüz yıl önce kurulan denklemin üzerine çekilmiş kırmızı çarpı nihayet görünür olmaya başladı.

19.Yüzyıl sanayi devrimi 20.Yüzyıla şekil verecek toplumsallığın nasıl ve hangi değişkenler üzerinden tasarlanacağının ipuçlarını veriyordu. Kurulacak sistemin sürdürülebilirliğinin teminatı için gerekli çatışma alanları da belirlenmişti: Sosyalizm ve Kapitalizm… Böylece çatışma alanlarının görünen yüzünde “sömürü” odaklı çelişkiler olacak ve çatışma alevlenmeleri yaşatılarak kaybedenlerde biriken enerjiler kontrol altında tutulacaktı. Bu mekanizma emperyal zorunluluktu.

Halkların ya da bireylerin mutluluklarını peşinen ihmal eden bu iki uçlu sistem merhametsiz bir kurguydu. Sosyalizm kuramsal olarak insana daha yakın olsa da toplumsal muhalefet gütme biçimiyle insanlara reva gördüğü yer itibariyle onlara “yakıt” olmaktan başka seçenek sunmuyor… Sosyalistlerin en başarılı oldukları pratik ölülerini gömme seramonisi olmuştur.

Kapitalizmse her durumda kendini karşıtlarına besletmiş acımasız bir çark olup hâlâ hükümran durumdadır.

20.Yüzyılın hakim kavramları silinirken şimdi yeni bir gelecek tasarımıyla karşı karşıyayız. Bu defa ipuçları anlaşılmaz bir belirsizlik hali var… Sermaye ne olacak? Dinler ne olacak? Uluslar başlarının çaresine bakabilecekler mi? Nükleer tehditlerin caydırıcı denge konumları güvenli mi?

Bu süreğende sömürgecinin uygarlık üstünlüğü kibrinin ahlaki üstünlüğe yetmediği görülmüştür ama sanki neye yarar!